Komunikat Kapituły XXII Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej im. Franciszka Karpińskiego

 

Białystok, 19 września 2016 roku

Komunikat

Kapituły XXII edycji Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej im. Franciszka Karpińskiego przyznawanej przez

Katolickie Stowarzyszenie Civitas Christiana

Kapituła XXII edycji Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej im. Franciszka Karpińskiego
obradująca w dniu 19 września 2016 roku w Białymstoku pod przewodnictwem
J. E. ks. bp. dr. hab. Henryka Ciereszki w składzie:

  • Jolanta Gadek
  • Dorota Sokołowska
  • Bogusława Wencław
  • prof. dr hab. Jarosław Ławski
  • dr hab. Dariusz Kulesza, prof. UwB
  • ks. dr Dariusz Wojtecki
  • Jan Leończuk
  • Romuald Gumienniak

przyznała tegoroczną nagrodę

Wiesławowi Myśliwskiemu

za najwyższej próby twórczość powieściową, która odsłania metafizyczny wymiar istnienia człowieka.

 

mysl180208

Wiesław Myśliwski – prozaik, dramaturg, scenarzysta filmowy, redaktor. Dwukrotny laureat Nagrody Literackiej Nike. Urodził się 25 marca 1932 roku w Dwikozach pod Sandomierzem. Jest jedynym autorem uhonorowanym dwukrotnie Nagrodą Nike (za powieści „Widnokrąg” w 1997 i „Traktat o łuskaniu fasoli” w 2007). W swoim dorobku ma poza tym powieści: „Nagi sad” (1967), „Pałac” (1970), „Kamień na kamieniu” (1984); dramaty: „Złodziej” (1973), „Klucznik” (1978), „Drzewo” (1988), „Requiem dla gospodyni” (2000). Jego utwory były wystawiane na scenach teatrów, a także w Teatrze Telewizji i Teatrze Polskiego Radia, jak również filmowane („Przez dziewięć mostów’, „Pałac”, ‘Klucznik”, „Kamień na kamieniu”).

Myśliwski jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, m.in. otrzymał Nagrodę W.S. Reymonta (1997), Nagrodę im. A. Jurzykowskiego (Nowy Jork 1998), Nagrodę Literacką Gdynia (2007), Złote Berło Fundacji Kultury Polskiej przyznawane wybitnym polskim twórcom (2011), Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie literatury (2014). Za „Traktat o łuskaniu fasoli” otrzymał w 2011 roku we Francji Grand Prix Littéraire de Saint-Emilion, a za „Kamień na kamieniu” w roku 2012 w USA – wraz z tłumaczem Billem Johnsonem – The Best Translated Book Award. W 2014 roku „Traktat o łuskaniu fasoli” został uznany za najważniejszą książkę 25-lecia w plebiscycie ogłoszonym przez Program 2 Polskiego Radia.

Powieści Myśliwskiego były tłumaczone na wiele języków. Jego książka „Traktat o łuskaniu fasoli” ukazała się w przekładzie na hiszpański, francuski, niderlandzki, hebrajski, czeski, litewski, włoski i słowacki. W 2013 roku jej tłumaczenie ukazało się w Stanach Zjednoczonych.

Termin wręczenia nagrody zostanie podany na początku października.

Fundatorem nagrody jest Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”

Kapituła XXII Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej im. Franciszka Karpińskiego

Dziś, pod przewodnictwem J. E. ks. bp. dr. hab. Henryka Ciereszki, obrady rozpoczęła Kapituła XXII edycji Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej im. Franciszka Karpińskiego. W jej składzie znaleźli się: Jolanta Gadek, Dorota Sokołowska, Bogusława Wencław, prof. dr hab. Jarosław Ławski, dr hab. Dariusz Kulesza, ks. dr Dariusz Wojtecki, Jan Leończuk oraz Romuald Gumienniak.

Ogólnopolska Nagroda Literacka im. Franciszka Karpińskiego przyznawana jest od 1995 roku przez Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. Jej laureatami zostają osoby, których twórczość wyrasta z nurtu chrześcijańskiego. W poprzednich edycjach uhonorowani zostali m.in.: ks. Jan Twardowski, Ernest Bryll, prof. Anna Świderkówna, Waldemar Smaszcz, prof. Irena Sławińska, prof. Teresa Kostkiewiczowa, Jan Leończuk, prof. Stefan Sawicki, Wojciech Wencel, prof. Elżbieta Feliksiak, ks. Tadeusz Golecki.

Nagroda ma na celu wyróżnianie twórczości, która jest zgodna z ewangelicznym przesłaniem „Nie lękaj się!”, przywracającej wiarę w drugiego człowieka i przypominającej przesłanie „Zło dobrem zwyciężaj”. Promuje literaturę odważną i przywraca jej należyte miejsce w życiu religijnym, kulturowym i patriotycznym. Docenia umiejętność mówienia o tematach trudnych w sposób oryginalny, odpowiedzialny i dojrzały.

Laureata tegorocznej Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej im. Franciszka Karpińskiego ogłosimy wkrótce.

ZAPOWIEDŹ: Henryk Sienkiewicz i chrześcijaństwo – idee – obrazy – konteksty

Ogólnopolska Interdyscyplinarna Konferencja Naukowa
HENRYK SIENKIEWICZ I CHRZEŚCIJAŃSTWO
IDEE – OBRAZY – KONTEKSTY
Program konferencji

24 września 2016 roku – SOBOTA
Godz. 7.00 – 8.30 – śniadanie w hotelu
I. OTWARCIE KONFERENCJI
Henryk Sienkiewicz i chrześcijaństwo. Idee – obrazy – konteksty
Miejsce spotkania:
Sala konferencyjna, VI piętro, Książnica Podlaska im. Łukasza Górnickiego,
ul. M. Skłodowskiej-Curie 14A.
Godz. 9.00
Powitanie Gości: dr hab. Anna Janicka (UwB), dr Łukasz Zabielski (Dział Naukowy Książnicy
Podlaskiej)
Przemówienia Gospodarzy:
JOLANTA GADEK, Dyrektor Książnicy Podlaskiej im. Łukasza Górnickiego;
PROF. JAROSŁAW ŁAWSKI, Dziekan Wydziału Filologicznego UwB;
KS. DR DARIUSZ WOJTECKI, Katolickie Stowarzyszenie Civitas Christiana”
w Białymstoku.
II. OBRADY
Godz. 9.30 – 11.15
Przewodniczący: prof. Edward Jakiel (UG, Gdańsk)
1. PROF. TADEUSZ BUJNICKi (UW, Warszawa)
Poganin Sienkiewicz. O antycznych fascynacjach pisarza
2. PROF. ANDRZEJ STOFF (UMK, Toruń)
„Trylogia”. Trudne chrześcijaństwo
3. PROF. MACIEJ GLOGER (UKW, Bydgoszcz)
Agnostycyzm, apokryficzność, apokalipsa. Henryk Sienkiewicz i Michaił Bułhakow –
oświetlenia wzajemne
4. DR ADRIANNA ADAMEK-ŚWIECHOWSKA (UG, Gdańsk)
„Księga wielkiego epos”. „Heterotopia Urbs Aeterna” w trylogii rzymskiej Henryka
Sienkiewicza
DYSKUSJA: 10.50 – 11.15
Przerwa na kawę: 11.15 – 11.30
OBRADY – ciąg dalszy
Godz. 11.30 – 13.10
Przewodniczący: Prof. Tadeusz Bujnicki (UW, Warszawa)
1. PROF. EDWARD JAKIEL (UG, Gdańsk)
O katechezie św. Piotra w „Quo vadis”
2. PROF. BARBARA SZARGOT (AJD, Częstochowa)
Oh! Quante lacrime… O libretcie opery Dal „Quo vadis”
3. PROF. MACIEJ SZARGOT (Uniwersytet im. J. Kochanowskiego w Kielcach)
Analogie i aluzje. „Quo vadis” wobec „Irydiona”
4. DR ŁUKASZ ZABIELSKI (Książnica Podlaska, Białystok)
O problemach sztuki w życie uwikłanej. Refleksje Sienkiewicza-recenzenta
DYSKUSJA: 12.50 – 13.30
Obiad: godz. 13.30 – Sala na parterze
III. PANEL DYSKUSYJNY (godz. 15.00 – 16.30)
(Nie)obecność Henryka Sienkiewicza we współczesnej szkole
Prowadzenie panelu: dr hab. Anna Janicka, dr Łukasz Zabielski

IMPREZY TOWARZYSZĄCE
Projekcja filmu „Impuls amerykański. Rzecz o Henryku Sienkiewiczu” poprzedzona prelekcją
Adama Radziszewskiego (z udziałem zaproszonych uczniów białostockich szkół) – w miejscu
obrad, 23 września 2016 roku, godzina 11:00.
Panel dyskusyjny: (Nie)obecność Sienkiewicza we współczesnej szkole (z udziałem gości
konferencji oraz zaproszonych nauczycieli i uczniów białostockich szkół) – w miejscu obrad,
24 września 2016 roku, godzina 15:00.
Opera „Czarodziejski flet” Wolfganga Amadeusza Mozarta, Opera i Filharmonia Podlaska,
ul. Odeska 1, 24 września 2016 roku, godzina 19:00.

Zapowiedź: Peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego

Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”, by uczcić Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia, który przeżywamy w tym Roku Liturgicznym, rozpoczyna peregrynację obrazu Jezusa Miłosiernego po Oddziałach Stowarzyszenia na terenie naszego województwa. Jest to kopia poświęcona przez Księdza Biskupa Henryka Ciereszkę w Kaplicy Ostrobramskiej podczas Pielgrzymki Rady Głównej Stowarzyszenia do Matki Miłosierdzia w Wilnie, która miała miejsce w marcu tego roku.

Biskup Ciereszko zauważył wtedy, że współczesny świat nie lubi słowa miłosierdzie. – Wolimy raczej pokazać swoją pozycję, aniżeli uniżyć się przed drugim. Świat nie chce mówić o nędzy – powiedział biskup. – Bóg jednak przypomina się w Historii Zbawienia przez swych proroków i świętych, tak jak tu, w Wilnie, przypomniał się przez s. Faustynę i ks. Michała Sopoćko. Czytając Dzienniczek świętej widzimy, ile to posłannictwo ją kosztowało. Podjął to zadanie ks. Michał, uwieńczył św. Jan Paweł II, a kontynuuje obecny papież Franciszek – kontynuował Biskup Henryk.

Peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego wpisuje się w ową kontynuację posłannictwa o Bożym Miłosierdziu, w którą winniśmy się wszyscy włączać.

Program peregrynacji obrazu Jezusa Miłosiernego w Białymstoku

22 września, godz. 18.00, kościół św. Wojciecha– Msza Święta na rozpoczęcie roku formacyjnego w Katolickim Stowarzyszeniu „Civitas Christiana”; rozpoczęcie peregrynacji obrazu Jezusa Miłosiernego; koronka do Miłosierdzia Bożego po Mszy Św.

23 września, godz. 14.30, Kat. Stow. „Civitas Christiana” (ul. Przygodna 14 lok. U4) – koronka do Miłosierdzia Bożego z rozważaniami

24-25 września – możliwość indywidualnej adoracji Obrazu w domu (zgłoszenia pod nr tel. 783 981 825 lub 693 540 536)

26-27 września, godz. 14.30, Kat. Stow. „Civitas Christiana” (ul. Przygodna 14 lok. U4)  – koronka do Miłosierdzia Bożego z rozważaniami

30 września, godz. 17.00, Kat. Stow. „Civitas Christiana” (ul. Przygodna 14 lok. U4)  – film o Miłosierdziu Bożym pt. „Ufam Tobie”, koronka do Miłosierdzia Bożego z rozważaniami

2 października, godz. 17.30, kościół św. Wojciecha – Różaniec i Msza Święta kończąca peregrynację obrazu Jezusa Miłosiernego

70. rocznicę śmierci ppłk. Aleksandra Rybnika

W 70. rocznicę śmierci ppłk. Aleksandra Rybnika ps. Jerzy przed tablicą upamiętniającą proces ppłk. Rybnika i 23 innych oskarżonych przez komunistyczny Wojskowy Sąd Rejonowy w Białymstoku złożono wieńce i zapalono znicze. W uroczystości zorganizowanej przez Wojewodę Podlaskiego i Oddział IPN w Białymstoku wziął udział syn ppłk. Rybnika Jerzy, a także liczne grono kombatantów, przedstawicieli służb mundurowych i urzędów. Modlitwę za pomordowanych odmówił metropolita białostocki abp. Edward Ozorowski. Odczytano apel poległych, po którym rozległa się salwa honorowa.

W swoim wystąpieniu Jerzy Rybnik powiedział m.in.: „(…) Jedyną pamiątką jaka mi została są listy pisane przez ojca w celi śmierci, listy dość osobiste, ale są w nich również wątki polityczne oceniające sytuację, jaka miała miejsce wówczas w Polsce pod okupantem sowieckim. Prognozy były niewesołe, takie, że wszyscy alianci opuścili Polskę, i że zostaliśmy podporządkowani rządom komunistów. W tej sytuacji żołnierze, którzy zostali opuszczeni, nie zostawili tego miejsca, nie wyjechali stąd, ale pozostało im jedno: walczyć o godność żołnierza polskiego”. Jerzy Rybnik podziękował też Prezydentowi RP Andrzejowi Dudzie za dobitne słowa wygłoszone podczas pogrzebu mjr. Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki” w Warszawie oraz ppor. Danuty Siedzikówny „Inki” i mjr. Feliksa Selmanowicza „Zagończyka” w Gdańsku o tym, kim byli „Żołnierze Wyklęci”, kim zaś zdrajcy stojący naprzeciwko nich.

Barbara Bojaryn-Kazberuk, dyrektor Oddziału IPN w Białymstoku mówiła m.in.: „Spotykamy się dziś tutaj, bo człowieka honoru, jakim był ppłk. Aleksander Rybnik można zabić, ale nie można pokonać. Bo świat wartości które reprezentował, jego postawa wydają dziś owoce. Ale ta postawa nas także zobowiązuje. (…) Bo jak pisał do syna z celi śmierci: Ta postawa zobowiązuje nas do tego, by pracować dla Ojczyzny i dla bliźnich, zobowiązuje nas, by być ludźmi honoru. Pisał też: „Bądź człowiekiem honoru, bo człowiek bez honoru nie jest nic wart”.

Ppłk Aleksander Rybnik urodził się w 1906 r. w Starosielcach k. Białegostoku. Był absolwentem Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej, oficerem Wojska Polskiego oraz Korpusu Ochrony Pogranicza. Uczestniczył w wojnie obronnej 1939 r. początkowo jako dowódca kompanii w Batalionie KOP „Wołożyn”, następnie dowódca batalionu w Zgrupowaniu KOP gen. Wilhelma Orlika-Rückemanna. Działalność konspiracyjną rozpoczął w końcu 1939 r. w Wilnie, w szeregach Służby Zwycięstwu Polski. Od marca 1941 r. zastępca komendanta Garnizonu Miasta Wilna, od kwietnia 1941 r. p.o. komendanta Garnizonu. Aresztowany przez NKWD 13 kwietnia 1941 r. Uwolniony po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej 23 czerwca 1941 r. przeniósł się na Nowogródczyznę. Od kwietnia 1942 r. komendant Obwodu AK Słonim. W końcu listopada 1942 r. przedostał się w rejon Puszczy Knyszyńskiej, gdzie w czerwcu 1943 r. nawiązał współpracę z oddziałem partyzanckim Uderzeniowych Batalionów Kadrowych, pełniąc funkcję oficera do zleceń. We wrześniu 1943 r. znalazł się ponownie w szeregach AK. Od 10 grudnia 1943 r. p.o. komendanta Obwodu AK Białystok-Powiat. Uczestnik akcji „Burza” w szeregach 42. pp AK. Kontynuował działalność niepodległościową po wkroczeniu Armii Czerwonej. Od października 1944 r. inspektor Inspektoratu Białostockiego AK. Wiosną 1945 r. z podległych sobie sił zorganizował zgrupowanie partyzanckie (krypt. „Piotrków”) działające na terenie Puszczy Knyszyńskiej. Uczestnik bitwy pod Ogółami (pow. Białystok) stoczonej z 1. pp LWP – osobiście wyprowadził siły zgrupowania z obławy. Od października 1945 r. w szeregach Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. Przed aresztowaniem pełnił funkcję zastępcy Prezesa Okręgu WiN Białystok. Zatrzymany 19 kwietnia 1946 r. w Puszczy Knyszyńskiej przez oddział LWP pozorujący grupę podziemia niepodległościowego. Osadzony w więzieniu w Białymstoku, przeszedł śledztwo prowadzone przez Wydział Śledczy WUBP w Białymstoku. Sądzony przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Białymstoku wraz z 23 żołnierzami WiN. Rozprawa o charakterze pokazowym odbyła się w dniach 13–18 lipca 1946 r. w sali Teatru Miejskiego w Białymstoku (obecnie Kino „Ton”). Wraz z sześcioma podwładnymi został skazany na karę śmierci. Wyrok wykonano 11 września 1946 r. w białostockim więzieniu. Miejsce pochówku do chwili obecnej pozostaje nieznane. Za działalność niepodległościową został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy (1945) oraz Krzyżem Walecznych (1943).

Fotorelacja z wydarzenia dostępna pod tym linkiem.

Pielgrzymka członków O.O. do Wilna

W dniach 9-11 września 2016 roku członkowie Oddziału Okręgowego Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” wybrali się z pielgrzymką do Matki Boskiej Ostrobramskiej w Wilnie. Spotkanie u stóp Matki Miłosierdzia było szczególnym sposobem na upamiętnienie Jubileuszu Roku Miłosierdzia Bożego, przeżywanego w tym roku przez Kościół.

Pierwszym przystankiem na naszym pielgrzymim szlaku było Sanktuarium Matki Bożej Sejneńskiej w Sejnach. Figura – tryptyk Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych otoczona jest kultem od ponad 400 lat. Szczególne zasługi przypisuje się cudownemu wstawiennictwu we wszystkich sytuacjach związanych z trudami miłości, czy to małżeńskiej, czy rodzinnej – wszędzie tam, gdzie potrzebna jest miłość i czułość Matki. Figura z Dzieciątkiem współdzieliła burzliwe losy Bazyliki Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Sejnach od czasu prężnej obecności dominikanów na tych terenach, poprzez zabory, kasatę zakonu, wojny i okres komunizmu, aż po uroczyste koronowanie koronami papieskimi przez Prymasa Stefana Kardynała Wyszyńskiego w 1975 roku, podczas którego obecne były tłumy wiernych.

Następnym miejsce, w którym się zatrzymaliśmy w Olicie (lit. Alytus). To, 6 co do wielkości miasto Litwy, było dla nas miejscem wprowadzenia w historię i współczesność Litwy, Litwinów i Polaków. Oprócz tego zwiedzaliśmy XVIII-wieczny kościół pod wezwaniem Świętych Aniołów Stróżów oraz XVI-wieczny kościół Świętego Ludwika.

Celem naszej podróży było Wilno, gdzie dotarliśmy w piątkowe popołudnie. Naszą wizytę rozpoczęliśmy od wspólnej Eucharystii w kościele Świętej Teresy oraz pokłonieniu się Marce Boskiej Ostrobramskiej. Wieczór spędziliśmy na odpoczynku oraz spacerowaniu wileńską starówką. Następny dzień rozpoczęliśmy w szczególny sposób, bo poprzez Mszę Świętą w kaplicy Cudownego Obrazu Matki Miłosierdzia w Ostrej Bramie, zwanej przez Litwinów Bramą Jutrzenki. Mogliśmy w ten sposób powierzyć nasze pielgrzymie intencje dobrej Matce, która znana jest ze swego cudownego wstawiennictwa za proszącymi łaski u Niej. Po duchowym zwierzeniu nas i naszej pielgrzymki rozpoczęliśmy podziwianie Wilna. Odwiedziliśmy Monastyr Zesłania Ducha Świętego z cerkwią, w której cześć oddaje się trzem męczennikom wileńskim – Janowi, Eustachemu i Antoniemu, kościół Świętego Kazimierza, w którym posługiwał Święty Andrzej Bobola, zaułek gotycki z najstarszym budynkiem miasta – kościołem Świętego Mikołaja. Zatrzymaliśmy się na chwilę przy pomniku naszego wieszcza narodowego – Adama Mickiewicza, by udać się później Ulicą Literacką, pełną wspaniałych tabliczek upamiętniających osoby szczególnie zasłużone dla kultury, wśród których znaleźć można było Juliusza Słowackiego, Czesława Miłosza, Ignacego Krasickiego i wielu innych, w stronę Archikatedry Wileńskiej. To właśnie tutaj mieści się kaplica Świętego Kazimierza, w której znajdują się szczątki Kazimierza Królewicza, patrona Polski i Litwy, oraz miejsca pochówku licznych królów Polski oraz wielkich książąt litewskich. Kolejnym punktem naszej wędrówki był kościół Świętego Piotra i Pawła na Antokolu – jedno z największych osiągnieć polskiego baroku ufundowane przez Michała Kazimierza Paca. W dalszej części dnia oddaliśmy hołd sercu Marszałka Piłsudskiego oraz jego matce, a także obrońcom Polski oraz wybitnym Polakom Wileńszczyzny, których ciała znajdują się na Cmentarzu na Rossie. Następne punkty naszego pielgrzymki były szczególne, gdyż ściśle związane z Rokiem Miłosierdzia Bożego – nawiedziliśmy dom, w którym Święta Faustyna Kowalska doznała objawień zawartych później w „Dzienniczku” oraz budynek Hospicjum, gdzie, za wstawiennictwem Błogosławionego Michała Sopoćki, powstał pierwszy wizerunek Jezusa Miłosiernego, namalowanego przez Eugeniusza Kazimierowskiego. Warto dodać, że doczesne szczątki tego malarza znajdują się cmentarzu farnym w Białymstoku. Nie bez znaczenia było też miejsce naszego zakwaterowania, mieszczące się w pięknych budynkach zakonu bazyliańskiego ulokowanego wokół Cerkwii Świętej Trójcy. To właśnie tutaj mieściła się „cela Konrada”, czyli miejsce odosobnienia Adama Mickiewicza, po aresztowaniu go przez władze carskie za jego działalność w Towarzystwie Filaretów i Filomatów. Niedzielę rozpoczęliśmy od wspólnej Eucharystii w kościele Ducha Świętego, w którym po dziś dzień działa prężne duszpasterstwo polskie. Po Mszy Świętej odwiedziliśmy Pałac Prezydencki oraz budynki Uniwersytetu Wileńskiego. Wiele przeżyć dostarczyło nam nawiedzenie miejsca masowych straceń w Ponarach, które kryją ponad 100 tysięcy ofiar straconych przez hitlerowskich najeźdźców. Pośród ofiar znajduje się kilkanaście tysięcy Polaków – harcerzy, profesorów, urzędników oraz innych osób ważnych dla kultury i społeczności lokalnej.

Po opuszczeniu Wilna, w drodze powrotnej do domu, zatrzymaliśmy się w Trokach, by podziwiać Zamek Kiejstuta i Witolda, oraz oddać pokłon Matce Boskiej Trockiej – Patronce Litwy, czyli najstarszemu wizerunkowi maryjnemu na ziemiach Rzeczpospolitej Obojga Narodów ukoronowanym koronami papieskimi, tuż po Matce Boskiej Częstochowskiej, który jest otoczony wielkim kultem przez mieszkańców Litwy i Łotwy.

Fotorelacja z pielgrzymi dostępna pod tym linkiem.

Imieniny ulicy Kard. S. Wyszyńskiego w Łomży – wideorelacja

Wystąpienie p. Iwony Czarcińskiej z Instytutu myśli Prymasa Tysiąclecia, które miało miejsce 3 września 2016 podczas Imienin Ulicy Kardynała Stefa Wyszyńskiego w Łomży.

Homilia wygłoszona przez ks. prał. Jerzego Abramowicza podczas Mszy Świętej 3 września 2016 roku inaugurującej obchody Imienin ulicy Kard. Stefana Wyszyńskiego w Łomży

Katolickie Stowarzyszenie "Civitas Christiana" jest organizacją współkształtującą rzeczywistość polską i przygotowującą katolików świeckich do służby Kościołowi i Narodowi. Stowarzyszenie wypełnia swoją misję w sferze kultury i edukacji, rodziny, pracy oraz samorządności.

%d bloggers like this: