Środa Popielcowa – początek Wielkiego Postu

Środa Popielcowa

Z Ewangelii Mt 6
„Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie”.


Mówią Święci
Winniśmy jednak wiedzieć, iż w pokusie są trzy stopnie: podniecenie, upodobanie, przyzwolenie. W naszych pokusach często poddajemy się upodobaniu, a nawet na nie zezwalamy, pochodzą one bowiem z grzesznego ciała; nosimy w sobie to, co wywołuje nasze walki. Bóg za, który się wcielił w łonie Dziewicy, przyszedł na Świat bez grzechu i nie odczuwał w sobie żadnej walki. Odwieczny wróg wystąpił przeciw pierwszemu człowiekowi, naszemu praojcu, z trzema pokusami: łakomstwem, próżną chwałą i chciwością. Kusił go łakomstwem pokazując na drzewie zakazany owoc i namawiając do jego spożycia. Kusił Go łakomstwem, mówiąc: „Rzecz, aby te kamienie stały się chlebem”.
Grzegorz Wielki (604)

Z Psalmu Ps 51
Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy
i oczyść mnie z grzechu mojego.
Uznaję bowiem nieprawość swoją,
a grzech mój jest zawsze przede mną.
Przeciwko Tobie zgrzeszyłem
i uczyniłem, co złe jest, przed Tobą.

Rozważanie
Gdyby wiedział. Gdyby wiedział, że odchodzisz. Ale tobie zdaje się, że idziesz naprzód. Gdyby wiedział, że trwonisz, kłamiesz, oszukujesz, tracisz czas, jesteś nieuczciwy. Ale ty myślisz, że żyjesz rozsądnie, racjonalnie, roztropnie.
Gdyby wiedział, że krzywdzisz. Ale ty masz zestawy motywów, precyzyjną konstrukcję uzasadnień, które wypracowałeś sobie przy kolejnych klęskach, bolesnych doświadczeniach albo sukcesach, zwycięstwach.
Dlatego bądź uważny na niepokoje swojego sumienia, na sygnały ostrzegawcze, jakie się w tobie zapalają. To jest jedyna szansa powrotu.

Poezja:
A kiedy Bóg stanie w dzień ten ostateczny
I ukaże mym oczom pełnię swej potęgi,
A będzie taki bliski, tak mocny i wieczny,
Jak nigdy nie mówiły o tym żadne księgi…?
I zadziwi prostotą, jak nasz chleb powszednią,
Swoją w Trójcy zaklętą rozświetlając Jedność.
Gdy przejrzysty, jak owoc doskonałej głębi
Tajemnicy swej blaskiem rozproszy mrok ciemny
I małość mi ukaże mojej ziemskiej pychy –
Jak zetknę wargi moje z wieczności kielichem…?
A kiedy zaplątany w wszechświatów zawiłość,
Zdejmie z szali stubarwnej – wzorzec Swój na miłość,
I powie: „Takie serce dostałeś ode mnie” –
A moje popękane… I świecące ciemniej…?
P. Heintsch, A kiedy Bóg…

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s